ગાંધીજીના આદર્શો રાખે,
ભ્રષ્ટાચારમાં દૂર નાખે,
છતાંયે નેતાની હાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

વાંક-ગુના પરના કરે,
બાકી નાણાં ઘરનાં કરે;
છતાં પૈસે પણ રાંક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ગુંડાની પાંચશેરી મોટી,
નિર્દોષની છીનવે રોટી;
ઘણાનો બગડે પાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ચૂંટણીના ચાકડા ચડે,
ઘણાય એમાં નીચે પડે;
મન મેલાં ધોળો પોશાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

- ‘સાગર’ રામોલિયા

ચક્ષુમિલનનાં વાદળ છવાયાં,
મનજગતમાં ગાજતાં સુણાયાં.

એકાએક વધી ગયું આકર્ષણ,
ત્વરિત ગતિએ નજીક ખેંચાયાં.

મોર મિલનના લાગ્યા ટહુકવા,
ચાતકકંઠે મીઠાં ગીત ગવાયાં.

વીજળી ચમકી દિલમેદાનમાં,
ઘરમાં સ્નેહના પ્રકાશ ફેલાયા.

થઈ ત્યાં ‘સાગર’ ત્યારે પ્રેમવર્ષા,
જ્યારે વિરહની આગમાં શેકાયાં.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

સારી રીતે રહેતા તને આવડ્યું ન જરાયે,
ગંધાતી ગટરમાં ઢળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

સામે ચાલીને ‘ભાઈ’ઓના પગ ચાટવા ગયો હતો,
ચીગમ જેવો તને ચગળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

ગયો હતો અંધારી ખાડમાં પ્રકાશિત થવા,
ઉજાશમાંયે ન ઝળહળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

‘સાગર’ તારાં કામોનો હિસાબ હવે થઈ ગયો,
પળે પળે તું ખૂબ બળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

- ‘સાગર’ રામોલિયા
http://www.sagarramolia.blogspot.com

હોય ખામી તો સમજ દાઝે છે,
કો’ ચડે ઘોડે, સહજ દાઝે છે.

કામવા પૈસો નથી બળ તોયે,
સ્વપ્નમાં તેના અબજ દાઝે છે.

કાગડા જેવા અવાજે ગાતો,
તેમને જોઈ તરજ દાઝે છે.

કામ પોતાનું કરાવી લેતો,
અન્ય મારે જખ, ગરજ દાઝે છે.

હોય ‘સાગર’ અન્યનું લીધેલું,
યાદ રાખે તો મગજ દાઝે છે.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

प्यार का शास्त्र पढ़ चुके कब से,
औरों को पढ़ानेवाले हम हैं।

जादू की बात रहती है दूर,
कमाल दिखानेवाले हम हैं।

पहले से बन चुके घातक,
तीर को चलानेवाले हम हैं।

‘सागर’ यदी जरूरत पडे,
मन को मनानेवाले हम हैं।

- ‘सागर’ रामोलिया

જો નીકળી જાય જલ્દીથી એનાથી કોઈ આગળ,
વારંવાર મોં પાછું ફરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

દૂર રહેવાનો પ્રયત્ન કર્યા કરે જે સતત,
મન તેના ઉપર ઠરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

ભૂલથી પણ તેની સામે નજર જો મળી જાય,
આનંદ આભમાં વિહરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

‘સાગર’ બધાંનાં મનમાં બનાવે પોતાની મૂર્તિ,
જાદુ ભરી છાપ ચીતરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

હે, કુદરત તારો નજારો…

હે, કુદરત તારો નજારો,
મારા મનને લલચાવે,
એને જોઈ એ નાચે-કૂદે,
આંખોને ઠંડક અપાવે. (૨)
હે, કુદરત…

તારાં સુંદર ફૂલ ખીલે,
ખીલીને કેવાં એ ઝૂલે,
ઝૂલે એ પવન-હિંડોળે,
એતો પ્રેમની સુગંધ ફેલાવે…

કોઈની નજર ત્યાં પડે,
એને મીઠો નશો ચડે,
સૃષ્ટિ જોવાને આંખ લડે,
તું મનડાને કેવું નચાવે…
દૂર જવાનાં ન ઉપડે કદમ,
તું એવાં તો લાડ લડાવે. (૨)
હે, કુદરત…

સુંદર પંખી ઊડે આભે,
આભમાં આનંદથી ડોલે,
ડોલીને ધરતી પર આવે,
મળીને મીઠું સંગીત સંભળાવે…

કેવું વહેતું આ પાણી,
દુઃખને લઈ જતું તાણી,
મનડું કરતું ઉજાણી,
આંખોને કેવા ખેલ કરાવે…
અમૂલ્ય તારો ખજાનો છે,
એને પામવા મન તડપાવે.(૨)
હે, કુદરત…

વૃક્ષો પવનથી ઝૂલે,
ઝૂલીને ચડે હિલ્લોળે,
હિલ્લોળે દુનિયા પણ ડોલે,
એતો મસ્તીમાં ચૂર બનાવે…

સવાર સુગંધને ઝીલે,
સંધ્યાના રંગો ત્યાં ખીલે,
સૂર છેડ્યા કોઈ રંગીલે,
એતો સ્વપ્નના જગમાં રચાવે…
તને જોઈને મન કરે નમન,
હાથોને સલામ ભરાવે.(૨)
હે, કુદરત…

પશુઓ લીલું ઘાસ ચરે,
ચરીને દુવાઓ કરે,
કરે એ નિરાળા કંઠે,
તારી દુનિયા તડપ જગાવે…

તું વસે છે ચારેકોર,
તારો ક્યાંય ન ઓરછોર,
કદી’ બનીશ ન કઠોર,
તારી લીલાનો પાર ન આવે…
આંખો કદીયે થાકે નહિ,
બધું જોવાને તલ્લીન બનાવે.(૨)
હે, કુદરત…

-’સાગર’ રામોલિયા

-’સાગર’ રામોલિયા